Professionele leerkracht als pleonasme

(webcolumn 2011-04)

Ik was een keer op een conferentie en daar gaf iemand – ik weet helaas niet meer wie – het volgende voorbeeld: Je hebt een splinternieuwe auto. Zo eentje die je altijd al had willen hebben. Waarvan je niet verwacht had dat je hem ooit zou krijgen. Maar daar staat –ie op jouw oprit en jij bent toch echt de eigenaar van de sleutels. Op dat moment vraagt een goede vriend: “Joh, laat mij er even in rijden.” Oei, dat doet zeer. Maar het is een goede vriend en je geeft hem de sleutel. Na een  half uur komt hij terug. Wat is het eerste wat je doet?

Juist, je loopt een rondje en inspecteert quasi nonchalant, maar uiterst grondig of er geen krasje op zit. … En dat is alleen nog maar je auto.

Nu gaat het dus om ouders met hun kind, de eerste schooldag bij de klasdeur….En ze kennen de leerkracht nog niet eens echt. Wat de leerkracht doet, vormt het kind en is van invloed op de rest van zijn leven. En dat vertrouwen wordt gegeven. Door de ouders aan de leerkracht. Zomaar! Ze geven hun dierbaarste bezit aan de leerkracht, een vreemde, in de veronderstelling dat hun kind zich daar, bij de professional, beter ontwikkelt dan wanneer het thuis zou blijven.

Heb je je weleens gerealiseerd dat dat ook het idee is achter de leerplicht? Wij vinden het gewoon dat kinderen naar school móeten. Maar het feit dat het een plicht is, wil niet meer zeggen dan dat de toegevoegde waarde voor de ontwikkeling van een kind, op school hoger wordt geacht dan thuis. Of te wel: Een kind leert op school meer dan thuis en daarom is het belangrijk dat hij er op regelmatige basis is. Dat zegt dus nogal wat!

De verwachtingen zijn dus hoog gespannen. En dat móeten leerkrachten waarmaken. Het maakt daarbij niet uit of ze fulltime werken of één dag in de week. Voor iedere leerkracht geldt: Als je er bent, moet je er zijn. Daarmee bedoel ik dat de leerkracht – als professional – weet wat hij doet, waarom hij het doet en waar het past in het totaalplaatje dat de school biedt. Misschien niet iedere minuut, maar gedurende de dag moet een leerkracht zich dat wel bewust zijn. En dan gaat het dus niet alleen om de kernvakken. Ook de omgang met anderen, samenwerken, zelfstandigheid, zelfbewustheid…. Alles wat een kind ontwikkelt tot een cognitief en sociaal vaardig mens.

En dat mag de leerkracht dus doen!
Actief, bewust, mogelijk zelfs gepassioneerd, draagt de leerkracht gedurende de dag zorg voor de kinderen die hem zijn toevertrouwd……

De professionele leerkracht als pleonasme, een ideaalplaatje? Nee! Een minimumvereiste.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s